Impossible Task

ตอน: สลบ

นอนตื่นเช้าเป็นเรื่องทำได้ยากมากสำหรับเรา สมัยที่ยังทำงานประจำ เวลาเข้างาน 8 โมงครึ่ง พอทำไปได้ซัก 3 เดือนก็เริ่มจะตื่นไม่ไหว สุดท้ายต้องไปคุยกับคุณหัวหน้า ต่อรองให้นับเวลาทำงานเป็นชั่วโมง ถ้ามาทำงานตอนแปดโมงครึ่ง ก็จะได้กลับบ้านตอนห้าโมงครึ่ง ถ้ามาตอนเก้าโมงก็ต้องทำถึงหกโมงเย็น พอได้อย่างนี้ก็พอไปรอด แต่ว่ารอดอยู่ไม่นาน การตื่นเช้ามันช่างทรมานเหลือเกิน สุดท้ายก็เลยต้องออกมาทำงานอิสระ

พอเริ่มทำงานของตัวเอง ไม่ต้องมีเวลาเข้างาน คราวนี้ยิ่งเละเทะไปกันใหญ่ ถ้าทำไม่เสร็จก็ลากไปจนดึก ตีสองตีสามถึงจะค่อยไปนอน พอนอนดึก ก็ตื่นสาย พอตื่นสายก็ง่วงนอนช้า เลยนอนดึกอีก ตารางเวลาในชีวิตมัน shift ไปทั้งหมด

แต่ถ้าต้องไปทริปดำน้ำ หรือระหว่างเดินทาง กลับตื่นเช้าได้ ถึงจะไม่ได้แบบสบายๆ นัก แต่ก็พอตื่นได้ ตื่นหกโมงเจ็ดโมงก็ทำได้ ขอให้เป็นเรื่องเที่ยวเหอะ ไม่ยั่น… พอกลับบ้านมาเข้าชีวิตประจำวัน อาการตื่นสายก็จะค่อยๆ กลับมาช่วงอาทิตย์ที่สอง ที่สาม หรือว่าการนอนตื่นเช้าจะเป็นอาการป่วยเรื้อรังนะเนี่ย!