The Egg Tart

ตอน: ทาร์ตไข่มหาสนุก

เริ่มเรื่องเมื่อสองเดือนที่แล้ว นัดแนะกับเพื่อนสาวๆ ว่าจะไปเที่ยวฮ่องกงกัน เพื่อนคนนึงก็อาสาหาแหล่งของกินรอบเมืองมาเสนอโดย research จากเวป printออกมาเย็บแม็คแล้วเขียนแปะหน้าว่า “กินง่ะ” ตามตำรากินง่ะของเพื่อนเต้ มีลายแทงไปร้านโจ๊ก ร้านบะหมี่ ร้านติ๋มซำ ร้านขนม และของกินอื่นๆ เยอะแยะ หนึ่งใน list ของร้านขนมคือ ทาร์ตไข่ เจ้าขึ้นชื่อของฮ่องกง ว่ากันว่าถ้าได้ไปเหยียบเกาะฮ่องกงแล้วไม่ได้กินทาร์ตไข่ ก็เหมือนมาไม่ถึง ถ้าได้ลองอ่านตารางทริปของคนไทยที่ไปเที่ยวฮ่องกง 80% ของทริปที่วางแผนกันไว้ ต้องมีทาร์ตไข่เป็นรายการต้องทำหนึ่งอย่างใน list

ปรากฏว่าหลังจากบ้าช็อปปิ้งกระหน่ำ เหมือนกับไม่เคยซื้อเสื้อผ้ามาก่อนในชีวิต ทั้งวันเดินได้แค่ถนนเส้นเดียว (ถ้าจะนับจริงๆ ก็ได้สามเส้น แต่มันอยู่ในบล็อคเดียวกัน เดินแล้ววนกลับมาที่เดิม นับเป็นเส้นเดียวก็แล้วกัน) ลายแทงกินง่ะ เลยได้มีประโยชน์แค่สองครั้ง….มื้อเที่ยง กับมื้อเย็น

เพื่อนเต้ (เจ้าของลายแทงกินง่ะ) และพวกสาวๆ กลับมาเมืองไทยแบบกระเป๋าปริ แต่ความเสียใจที่ไม่ได้กินของหลายๆ อย่างใน list รวมถึงทาร์ตไข่ด้วย

สองเดือนต่อมาพี่เอ้มีเรื่องต้องไปทำงานที่ฮ่องกง พี่เอ้เลยทำลายแทงกินง่ะฉบับพี่เอ้ขึ้นมา เจ้าทาร์ตไข่ในตำนานจึงกลับมาใน list อีกครั้ง คราวนี้ไปตัวคนเดียว ชายหนุ่มคนเดียวเดินเที่ยวในเมืองหลวงแห่งการช็อปปิ้ง! พี่เอ้เดินกินครบตาม list ที่วางไว้ (แหงล่ะ ผู้ชายจะซื้ออะไรกันนักหนา) ข้าวมันไก่ บะหมีน้ำ โจ๊ก แถมยังถ่ายรูปกลับมาให้น้ำลายไหลหน้าคอมซะอีก แต่พี่เอ้ก็ไม่ได้ใจร้ายไปซะหมด พี่เอ้ซื้อทาร์ตไข่เจ้าในตำนาน ใส่กล่องหิ้วกลับมาเมืองไทยให้พวกเราได้ชิมกันด้วย!!!

ทาร์ตไข่ 8 ชิ้นในกล่องใหญ่ เดินทางมาถึงกรุงเทพคืนแรก โดนน้องชายพี่เอ้ และเพื่อนหมี เขมือบไปคนละครึ่งชิ้น เช้าวันต่อมาพี่เอ้ตื่นมาจะคว้ากล่องเอามาให้เรากิน เปิดกล่องดูทาร์ตหายไปแล้วอีกสองชิ้น (ผู้ต้องสงสัยคือ คุณน้องชาย) มาถึงมือเราก็กินไปกันคนละหนึ่งชิ้นกับพี่เอ้ () กินเสร็จขับรถไปเข้าออฟฟิศ อุ้มเอากล่องทาร์ตไปเก็บไว้ในตู้เย็นที่ออฟฟิศด้วย เผอิญต้องออกมาธุระนอกออฟฟิศ ลืมหยิบกล่องทาร์ตติดตัวมา พอทำธุระเสร็จ ถึงแม้ว่าจะใกล้บ้านแค่ไหน แต่ทาร์ตมันเก็บไว้ได้ไม่กี่วัน แถมวันต่อมาอาจจะไม่ได้เข้าออฟฟิศอีกด้วย จะไม่ขับรถกลับไปเอาก็เสียดายเกินไป แต่ว่าในกล่องมีสามชิ้น คนมีสองคน แบ่งกันไม่ลงตัว เราเลยโทรตามเพื่อนเต้เจ้าของ idea แรกสุดมากินด้วยกัน

เพื่อนเต้ อุตสาห์ขับรถมาถึงออฟฟิศ แต่ก็ดึกซะแล้ว สี่ทุ่มกว่าแน่ะ เพื่อนเต้ไม่อยากกินขนมตอนดึกๆ เลยอุ้มกล่องใหญ่ที่มีทาร์ตรอดชีวิตอยู่หนึ่งชิ้นกลับบ้านไป เพื่อนเต้วางขนมทั้งกล่องทิ้งไว้ในครัว แล้วนอนหลับฝันดีถึงรสชาติทาร์ตไข่ที่จะได้กินซะที

เช้ามาทาร์ตไข่หายตัวไปจากครัว กล่องใบใหญ่ก็หายไป เพื่อนเต้เสียใจแทบน้ำตาไหล ที่ฝันมาทั้งคืนหายไปไหนเนี่ย!! ถามไปถามมา คุณแม่เพื่อนเต้ออกมายอมรับผิดชอบ บอกว่าก็เห็นกล่องใบตั้งใหญ่มีขนมวางอยู่แค่ชิ้นเดียว ก็นึกว่ากินเหลือเอากลับบ้านมา ใครจะรู้เนี่ยว่ายังไม่ได้กิน!

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า อย่าทิ้งขนมที่เราอยากกินไว้ในครัว!!